سخنراني آقاي وزير در اولين همايش حمل و نقل عمومي كشور

پس از حمد و ثناي خداوند، فرا رسيدن 26 آذرماه يعني روز جهاني حمل و نقل را به همه دست اندركاران عرصه راه و ترابري و به بياني ديگر خانواده بزرگ حمل و نقل كشور تبريك عرض مي نمايم، در كشورمان مرسوم شده است كه اين روز جهاني با روز ملي ديگري كه يادآور خاطره هاي شيرين از دوران انقلاب است توأماً گرامي داشته شود، اين روز بسيار نزديك به 26 آذر يعني اول دي ماه، زماني است كه فرمان امام راحل براي بسيج رانندگان و دارندگان وسايل نقليه سنگين باري به منظور تخليه بنادر كشور در سال 1362 صادر گرديد.

فرارسيدن اين ايام را هر ساله، خانواده بزرگ راه و ترابري بهانه اي قرار مي دهند تا اولاً دست آوردهاي اين صنعت كه حاصل تلاش همه مديران، كاركنان و زحمتكشان عرصه حمل و نقل است را يادآوري نمايند و ثانياً برنامه هاي كوتاه و بلند مدت مورد نياز براي رسيدن به حمل و نقل مناسب را تبيين نمايند.

خوشبختانه زيرساخت هاي حمل و نقل كشور در سالهاي پس از انقلاب رشد مناسبي را داشته كه مناسب است به برخي از شاخص ها اشاره نمايم.

طول آزاد راهها از 80 كيلومتر به 1400 كيلومتر افزايش يافته و بزرگراههاي 500 كيلومتري به 5000 كيلومتر رسيده است. راههاي اصلي و فرعي دو برابر شده است و به ترتيب از 12000 كيلومتر به 25000 كيلومتر و از 20000 كيلومتر به 40000 كيلومتر رسيده است. دستاورد بزرگ ديگري كه گام بلند آن در دو سال اخير برداشته شد، آسفالت راههاي روستايي است كه از حدود 1500 كيلومتر در قبل از انقلاب به بيش از 65000 كيلومتر راه روستايي آسفالته رسيده است.

طول خطوط احداث شده راه آهن در سالهاي پس از انقلاب به ميزان مجموع خطوط ساخته شده قبل از انقلاب است و تعداد فرودگاههاي كشور به دو برابر افزايش يافته و از نظر تجهيزات به وسايل و امكانات جديد مجهز به زيرساختها توسعه يافته اند.

تعداد بنادر بازرگاني از 7 به 11 افزايش يافته و ظرفيت تخليه و بارگيري بنادر هفت برابر شده است (از 10 ميليون تن به 70 ميليون تن )

كسب چنين نتايج درخشاني زماني نمايان تر خواهد شد كه به يادآوريم كشور درگير جنگ و تغيير و تحولات پس از انقلاب بوده است و سهم توسعه حمل و نقل از بودجه عمراني كشور از متوسط 25% در قبل از انقلاب به متوسط 15 درصد بودجه عمراني رسيده است. در كنار اين رشد و شكوفايي واقعيت ديگري وجود دارد كه نمي توان آنرا ناديده گرفت. رشد جمعيت كشور و افزايش آن به دو برابر در 30 سال اخير و رشد و توسعه اقتصادي خصوصاً در سال هاي پس از پايان جنگ و افزايش خودروهاي شخصي به بيش از ده برابر و فزوني انتظارات عمومي و تقاضاي سفرهاي غير تجاري نظير زيارتي و سياحتي، همگي بيانگر واقعيت ديگري است كه رشد و توسعه سريعتر زيرساختهاي جاده اي و ريلي را طلب مي نمايد. حجم تقاضا در حمل بار و مسافر ده برابر شده است.

در اين روز فرصت را غنيمت شمرده، لازم ميدانم اشاره اي به توسعه توان مهندسي و ساخت و ساز راه، پل، تونل و ساير ابنيه و تاسيسات زيربنايي داشته باشم، شايد اكثر حضار مجلس به ياد داشته باشند كه اكثر كارهاي طراحي و مهندسي و حتي پيمانكاري زير بنايي كشور توسط شركت هاي خارجي صورت مي گرفت و يكي از علل توقف و كندي ساخت و سازهاي سالهاي اوليه پس از انقلاب ترك كار و خروج آنها از كشور بود، خوشبختانه، نه تنها امروز ه جاي آنان را شركت ها و مهندسان ايراني پر كرده اند بلكه هر ساله از محل صدور خدمات فني و مهندسي، ارز قابل توجهي عايد كشور مي شود. اين فرصت گرانبها يعني وجود ظرفيت و توان مهندسي وافر، مواد اوليه و مصالح فراوان و نياز روز افزون چنانچه با منابع مالي نيز لازم توأم شود نه تنها در كوتاه مدت بازار بزرگي براي جذب نيروي كار و رونق اقتصادي خواهد بود؛ بلكه چنانچه مي دانيم و مي دانيد اثرات اقتصادي و اجتماعي بلند مدت آن، آينده سياسي، اقتصادي و امنيتي كشور را تضمين خواهد كرد.

فرصت مناسبي است تا به 5 موضوع مهم ولي زودگذر اشاره اي داشته باشم و يادآوري نمايم كه چالش اصلي حمل ونقل كشور ساخت ر چه سريعتر آزاد راهها و بزرگ راه هاي شرياني كشور و توسعه حمل و نقل ريلي با سرعت و كيفيت بالاتر و قطارهاي پرسرعت در مسيرهاي پر ترافيك نظير تهران ـ اصفهان و تهران ـ مشهد است.

راه حل هاي كوتاه مدت و عاجل به اين قرار است:

1ـ حل مشكل بيمه اي و تامين اجتماعي رانندگان كه خوشبختانه دولت محترم به آن همت گماشته است.

2ـ اهتمام به حذف نقاط پرحادثه

3ـ اتمام آسفالت راههاي روستايي پرجمعيت در سالهاي پاياني برنامه چهارم توسعه

4ـ نوسازي ناوگان باري كشور

5ـ جذب هر چه بيشتر سرمايه هاي غير دولتي در حمل و نقل


لینک